Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19269 E. 2024/17894 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/19269
- Karar No
- 2024/17894
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/408 E., 2023/76 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama Sanık müdafîinin duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/408 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararının sanık müdafîi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, sanık müdafîinin temyiz dilekçesi sunması üzerine itiraz mercii olan Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli, 2023/1818 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.