Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18609 E. 2024/20822 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/18609
Karar No
2024/20822
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1101 E., 2022/1467 K. ŞİKÂYETÇİ :... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/270 Esas, 2019/151 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/1523 Esas, 2020/1627 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/1523 Esas, 2020/1627 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Ankara 63. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.01.2022 tarihli ve 2021/267 Esas, 2022/56 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/1101 Esas, 2022/1467 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.07.2022 tarihli ve 2022/1101 Esas, 2022/1467 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/1101 Esas, 2022/1467 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/18609, K. 2024/20822, T. 23.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-18609-e-2024-20822-k-3746d327704c