Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18597 E. 2026/8892 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1291 E., 2022/2154 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanıkların üzerilerine atılı hırsızlık suçunu işlemediklerine, suçu teşebbüs aşamasında bıraktıklarına, teşebbüs aşamasında bırakmaları nedeniyle TCK'nın 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırıldıklarına, aynı eşyaya yönelik verilen birden farklı hapis cezasının kabulünün mümkün olmadığına, dosya içerisindeki delillere ve polis tutanaklarına bakıldığında, sanıkların hırsızlık suçuna konu kabloları zilyetliklerine geçirmediklerine, kabloların ortada olduğunun tespit edildiğine, hırsızlık suçunun temel unsuru olan zilyetliğe geçirme şartının gerçekleşmediğine, İlk Derece Mahkemesince yargılamanın en başından itibaren tanık ...'nun dinlenilmesi yönünde karar alınmış olmasına rağmen bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmeden direkt olarak hüküm kurulduğuna, sanıklar hakkında kurulan tüm ceza hükümlerinin ayrı ayrı kaldırılarak bozulmasına karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2018 tarihli ve 2018/166 Esas, 2018/754 Karar sayılı dosyasına ilişkin 16.03.2026 tarihli ek karar ile ''Mahkememizin 2017/564 Esas sayılı dosyasında CMK 308/A madde kapsamında itiraz değerlendirme sonucuna göre dosyanın yargılamanın yenilenmesi yönünde değerlendirmeye alınıp alınmayacağı hususunda dosyanın takibe alınmasına'' karar verilmesi karşısında, sanık ... hakkındaki tekerrür uygulamasının infaz aşamasında yeniden gözden geçirilmesi mümkün görülmüştür. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.