Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16510 E. 2025/19158 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/16510
- Karar No
- 2025/19158
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/226 E., 2021/336 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz nedenlerinin "suça konu telefonu otobüste bulduğuna ve çalmadığına, parası bitip yolda kaldığı için sattığına ve sattığı kişiye kimliğini bıraktığına, çalmış olsaydı kimliğini bırakmayacağına", sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin ise "şikâyetçi beyanı dışında mahkûmiyete esas olabilecek somut ve kesin delil bulunmadığına, eşyanın muhafaza altına alındığına ilişkin bir bilgi olmamasına rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca cezadan artırım yapılmasının isabetsiz olduğuna, suçun gece vakti işlenmesinin suçun icrasını ne şekilde kolaylaştırdığına ilişkin bir tespite yer verilmemesine rağmen aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca artırım yapılmasına, eylemin aynı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturabileceği, hırsızlık suçundan beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Birecik Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.