Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16209 E. 2023/3880 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1445 E., 2023/1154 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : 12.01.2023, 13.01.2023 HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1445 Esas, 2023/1154 Karar sayılı kararının sanık müdafî tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2023/187 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2. ve 151/1. maddeleri uyarınca kurulan sırasıyla "7 ay 15 gün" ve “4 ay" hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2023 tarihli ve 2023/150 Esas sayılı iddianamesiyle; sanığın 12.01.2023 tarihinde katılanın işyerine girerek depoda bulunan bakır kabloları çaldığı, 13.01.2023 tarihinde yine aynı yerden katılana ait işyerine giriş yaptığı, ancak iş yeri çalışanları tarafından yakalandığı ve bu şekilde hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43, 58, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2023/187 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafî tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1445 Esas, 2023/1154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; tüm taraflara delillere karşı diyecekleri sorulup tartışılması gerektiği halde bunun yapılmadığına, olaya ilişkin kamera kaydı getirtilip duruşmada tartışılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın, katılanın işyerine 12.01.2023 tarihinde saat 18.29 sıralarında girdiği, işyerinin yemekhanesinin camını kırdığı, ardından depoda bulunan bakır kabloları alarak olay yerinden uzaklaştığı, 13.01.2023 tarihinde de saat 18.23 sıralarında sanığın tekrardan aynı işyerine girdiği, bu kez sanığın işyerine girdiğini kameradan gören tanık E.F.'nin sanığı takip ettiği, sanığın depoya girmesi üzerine de tanığın kapıyı kilitleyerek sanığın çıkmasını engellediği ve kolluk ekiplerini haberdar ettiği, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabûl edilmiştir. 2.Sanığın ikinci olaya ilişkin tevil yollu ikrar içeren savunması, Olay Yeri İnceleme Raporu, Yakalama Tutanağı, Görüntü İnceleme Tutanağı, tanıklar E.F. ve M.K. beyanları dosyada mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesince, Görüntü İnceleme Tutanağı duruşmada sanığa gösterilerek bu tutanağa ilişkin sanığın beyanlarının alındığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, tarafların delillere karşı diyeceklerinin sorulduğu anlaşılmakla sanık müdafînin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, Görüntü İnceleme Tutanağına göre 12.01.2023 tarihinde işyerine girip sırtında çuval ile çıkan şahsın sanık olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, 13.01.2023 tarihinde ise sanığın aynı şekilde işyerine girdiğini gören iş yeri çalışanı tanıkların, sanığın malzemelerin bulunduğu depoya girmesi üzerine depo kapısını kilitleyerek yakalanmasını sağladıklarının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin Mahkeme kabulünde de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/1445 Esas, 2023/1154 Karar sayılı kararında sanık müdafî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.