Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1609 E. 2023/9884 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1609
Karar No
2023/9884
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/75 E., 2015/853 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... ŞİKÂYETÇİ SANIKLAR : ..., ... SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kamu malına zarar verme, kasten yaralama, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, onama, bozma, bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Şikâyetçi sanık ...’un 23.06.2015 tarihli oturumda şikâyetçi olduğunu beyan etmesine karşın, mahkemece davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan hükümler kurulmuş ise de, şikâyetçi sanığın hükümleri temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koymuş olduğu anlaşıldığından şikâyetçi sanığın kendisine yönelik işlenen suçlar bakımından davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; 1- Şikâyetçi sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Şikâyetçi sanık ... hakkında katılan sanık ...’u kasten yaraladığı iddiasıyla açılan davada, şikâyetçi sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2,3-e maddesinde öngörülen kasten yaralama suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 23.06.2015 olan sorgu tarihi ile inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, şikâyetçi sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında katılan ... ile şikâyetçiler ... ve ...’a yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ve katılan sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını aynı eylemle birden fazla kişiye karşı işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanık ve katılan sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun’un 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 3- Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama ile şikâyetçi sanık ...’a yönelik mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; a- 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçu 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında ise de; aynı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca mala zarar verme suçunun hüküm tarihinde uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle kasten yaralama suçu bakımından da uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 253/3. fıkrasında yer alan “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması ve yine hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte ve aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin düzenleme karşısında; somut olayda katılan ...’a yönelik kasten yaralama ile şikâyetçi sanık ...’a yönelik mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, b- Duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmeyen ve kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından; suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığına davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıklar hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla kamu malına zarar verme suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan sanık ile suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümler bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/1609, K. 2023/9884, T. 25.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-1609-e-2023-9884-k-ac4f9c93bea8