Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15259 E. 2025/1578 K. – Konut Dokunulmaz

Konu: Konut Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15259
Karar No
2025/1578
Karar Tarihi
Konu
Konut Dokunulmazlığının İhlâli

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/619 E., 2022/899 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa kararın 03.11.2022 tarihinde tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 11.11.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın şikâyetçinin konutunda hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen eyleminde konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesi gereği mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında ve uygulamada hataya düşülerek TCK 116/2. maddesi gereğince iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurularak sonuçta eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamamıştır. Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki hüküm fıkrasından, “1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki ibare çıkarılarak yerine “12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15259, K. 2025/1578, T. 22.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-15259-e-2025-1578-k-199e0011e9b7