Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15228 E. 2025/16252 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/15228
- Karar No
- 2025/16252
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/414 E., 2023/807 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/207 Esas, 2014/1446 Karar sayılı ve ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, 05.02.2015 tarihli ek karar ile ilamın infazının durdurulmasına karar verildiği ve anılan hükmün 17.01.2018 tarihinde kesinleşmesi sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adlî sicil kaydındaki 14.07.2013 yerine getirme tarihli Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/2701 Esas, 2012/1769 Karar sayılı 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi gereğince verilmiş 6 ay hapis ve 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2013 tarihinde yerine getirilen 2010/2701 Esas, 2012/1769 sayılı, 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi gereğince verilmiş 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.