Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20225 E. 2025/16791 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/283 E., 2023/225 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanıkların işledikleri hırsızlık suçundan neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve anılan hükümlerin yalnızca sanıklar tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası sanıklar hakkında tayin olunan cezaların 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, 2- Sanık ... hakkında; adlî sicil kaydında yer alan Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2013 tarihli ve 2012/1921 Esas ve 2013/715 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de kararın; 21.11.2022 tarihli Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2021/24992 Esas, 2022/16085 Karar sayılı ilâmı onanarak aynı tarihte kesinleştiği dikkate alınarak, tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 21.03.2013 kesinleşme tarihli, Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/118 Esas, 2013/165 Karar sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi gereğince verilmiş 1 yıl 11... gün hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın ve sanıkların ayrı ayrı 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısımların hükümlerden çıkartılarak yerlerine "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanıklar hakkında hükmolunan cezaların 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına'' ve sanık ... hakkında "21.03.2013 kesinleşme tarihli, Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/118 Esas, 2013/165 Karar sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 1 43... . maddesi gereğince verilmiş 1 yıl 11... gün hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın koşullu salıverme süresi bakımından kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2013 tarihli ve 2012/1921 Esas ve 2013/715 Karar sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' ibarelerinin eklenmesine karar verilmek sureti ile diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.