Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/14519 E. 2025/19495 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/14519
- Karar No
- 2025/19495
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1940 E., 2022/993 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin; sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna; ayrıca katılan lehine hükmedilen vekâlet ücretinin miktarının hatalı hesaplandığına; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, hırsızlık suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığına, sanığın iştirâk hâlinde suç işlediğine dair parmak izi veya kamera kaydı gibi somut delilin söz konusu olmaması dikkate alınarak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hüküm tarihinde sanığın Buca Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18.03.2022 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.