Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/14371 E. 2023/5654 K. – Konut Dokunulmaz

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/832 E., 2022/912 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.07.2008 tarihli ve 2008/1517 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, temyiz dışı sanık ... ... ile birlikte, katılana ait boş bira fıçılarının bulunduğu depoya girip, 5 adet boş bira fıçısı çalmaları biçimindeki eylemleri nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2010 tarihli ve 2008/229 Esas, 2010/52 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2015/539 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararı ile, "Hırsızlığın gerçekleştiği yerin, katılanın firmasına ait depo olarak kullanılan bir bina olduğu anlaşılmakla bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı araştırılıp karar yerinde tartışılmadan sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi" hukuka aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2015/970 Esas, 2017/528 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 16.10.2017 tarihinde kesinleşmiştir. 5.Sanığın 05.09.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/448 Esas, 2019/672 Karar sayılı kararı ile, 06.07.2017 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 6. Kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2021/22213 Esas, 2022/12343 Karar sayılı kararı ile "Gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulmuş olması" nedeniyle, 12.12.2019 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 7. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/832 Esas, 2022/912 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, suça konu depoda, ticari faaliyet yürütülmediği, deponun konut eklentisi vasfının da bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın 22.07.2008 tarihinde, gece saat 22.00 sıralarında, temyiz dışı sanık ... ... ile birlikte, katılana ait boş bira fıçılarının bulunduğu depoya girerek burada bulunan boş bira fıcılarından beş tanesini kamyonete yükleyerek çaldıkları Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanığa 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmiştir. 3.Hukuki süreç başlığı altında 6. maddede açıklanan bozma gereği Mahkemece yerine getirilmiştir. IV. GEREKÇE Yargıtay 22. Ceza Dairesinin, 28.04.2015 tarihli bozma ilâmı uyarınca icra edilen keşif esnasında, söz konusu deponun Uluçam Orman Ürünleri ismi ile faaliyet gösteren kereste atölyesi ve deposu olduğu, iş yerinde hazır bulunan yetkilinin 2009 yılında katılanın buradaki faaliyetine son verilmiş olduğunu söylediği, o tarihten beri kereste atölyesi olarak faaliyete devam edildiğinin tespit edildiği, Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumuna olay tarihinde söz konusu deponun ait olduğu Akka Toptan Gıda Turizm Ticaret İnşaat İthalat İhracat Sanayi Ltd. Şti.'nin olay tarihinde ticari faaliyetine devam ... etmediğinin sorulduğu, gelen cevabi yazıda "Şirketin 30.06.2008 tarihi itibari ile gayri faal olup kanun kapsamından çıktığının" belirtildiği, vergi dairesine yazılan yazıya verilen cevapta "İlgili mükellefin tarh dosyasının tetkikinde, ... Köyü No:1 Marmaris adresinde 15.04.2005-30.06.2008 tarihleri arasında alkollü içeceklerin toptan ticareti faaliyetinden kayıtlı olduğu ve mükellefiyetle ilgili ödevlerini yerine getirmediğinden 30.06.2008 tarihinde hakkında re'sen terk işlemi yapıldığının" belirtildiği, suç tarihinin 22.07.2008 olduğu, Mahkemece deponun iş yeri olarak vasıflandırılamayacağı anlaşılmakla sanığın "Konut dokunulmazlığının ihlâli" suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, ancak bahsi geçen araştırma sonuçları ve katılanın da 31.05.2016 tarihinde "Suça konu yeri, gıda deposu olarak kullandıklarını" beyan etmesi karşısında, malların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği, depo olarak kullanılan yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği, böyle bir yerin konut vasfında da değerlendirilemeyeceği ve bu itibarla suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/832 Esas, 2022/912 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.