Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/14081 E. 2025/4102 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/14081
- Karar No
- 2025/4102
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/55 E., 2022/499 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-TCK’nın 142/5. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun işlenmesi sonucu haberleşme, enerji, demiryolu veya havayolu ulaşımı alanında kamu hizmetinin geçici de olsa aksaması koşulunun oluşması gerektiği, inceleme konusu dosyada hırsızlık suçunun işlenmesi sonucunda kamu hizmetindeki aksamanın ne şekilde gerçekleştiği ve ne kadar sürdüğü hususunun tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek, delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 142/5. maddesi uyarınca artırım yapılması, 2-Sanığın hızlı tren hattının tünel kısmında bulunan sinyalizasyon sistemi için yapılmış olan telsize giden 30 metre uzunluğunda kablonun kesilerek zarar verilmesi şeklindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.