Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1380 E. 2024/10206 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I - Sanık hakkında 16.06.2011 tarihli eylem nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/2520 Esas, 2022/2967 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/46 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile 16.06.2011 tarihinde gerçekleştirilen hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 43 ve 62. maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl 1 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak “1 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Sanık hakkında 29.06.2011 tarihli eylem nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle verilen düşme kararının yerinde olmadığına, zamanaşımı süresinin dolmadığına, dolduğu kabul edilecek ise de, bu durumun zamanında karar verilmemesinden kaynaklandığına, aleyhe oluşan hukuki durumun müvekkili şirkete karşı işlenen suçun cezasız kalmasına neden olacağına ve bu durumun kabul edilemez olduğuna, sanığın eyleminin suçun nitelikli haline girdiğine ve bu nedenle hakkında on yıla kadar ceza tayininin gerekli olduğuna, bu durum göz ardı edilerek Yerel Mahkemece tayin edilmiş az ceza üzerinden zamanaşımı değerlendirmesi yapılıp, düşme kararı verildiğine, eylemin ağırlığına uygun ceza verilse idi 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d maddesi gereğince zamanaşımı süresinin dolmayacağına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.