Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6231 E. 2024/9273 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 04.03.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm bakımından temyiz isteminin reddine dair, 04.03.2024 tarihli, 2024/308 E., 2024/320 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 05.02.2024 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, hakkında teşdiden ceza tayin edildiğine ve zararın tespit edilip hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafinin temyiz isteminin gerekçe gösterilmeksizin teşdiden ceza tayin edildiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve katılan vekilinin temyiz isteminin de sanık hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanmaması ve en üst sınırdan ceza tayin edilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve müdafii ile katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; a. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli ve 2020/1334 E., 2021/1908 K. sayılı kararına konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan tayin olunan sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası olmasına karşın, yerel mahkemece yalnızca 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, b. Tekerrür hükümleri uygulanırken, hükmolunan hapis cezasını ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 138/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "5 ay hapis cezasının" kısmından sonra gelmek üzere "ve 80,00 TL adli para cezasının" ibaresinin eklenmesine ve yine tekerrüre ilişkin bölümde yer alan "ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.