Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13608 E. 2025/15090 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/13608
Karar No
2025/15090
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1181 E., 2021/2638 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın alkolün etkisi ile suçu işlediğine, suçu işlerken ceza ehliyetinin olup olmadığı hususunun araştırılmadığını, sanığın aldığı aracın ve cep telefonlarının yerini gösterdiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1. Sanığın, katılanların kaldığı oda içerisinden cep telefonları ve nakit para ile birlikte katılan ...'a ait araç anahtarını alıp dışarıda park hâlinde bulunan aracı da çaldığı olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması, 2. Katılanlara ait cep telefonları, döviz ve Türk Lirası ile birlikte toplam 9.000,00 TL nakit para ile değer tespit tutanağına göre 120.000,00TL değerindeki aracın çalındığı olayda, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Dosya kapsamından, sanığın, yakalanması üzerine katılan ...'a ait çaldığı aracın ve anahtarının yerini gösterdiği, yine katılanlara ait çaldığı cep telefonlarını emanet ettiği hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan takipsizlik kararı verilen Halil Alçilek isimli kişiyi de göstererek aracın kısmen hasarlı, telefonların da bulunduğu haliyle katılanlara iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, katılanlardan, gerçekleşen kısmi iadeden dolayı sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rıza gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sonrasında kurulacak hükümlerde 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/13608, K. 2025/15090, T. 10.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-13608-e-2025-15090-k-676a285a8de2