Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13572 E. 2025/15789 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1198 E., 2022/892 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçta asıl fail değil, yardım eden olarak değerlendirilmesi gerektiğine ve sanık hakkında hatalı olarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına yönelik yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2017/10 Esas, 2018/618 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.03.2020 tarihli ve 2019/60 Esas, 2020/665 Karar sayılı kararıyla; "Olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı hâlde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, kabule göre de; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun tartışılmaması, yargılama giderlerinin ayrı ayrı değil, sanık ve istinaf dışı sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi, ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatın sıfatının gerekçeli karar başlığında; "müdafii" yerine "vekil" olarak gösterilmesi ve gerekçeli karar başlığında; hırsızlık suçunun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi" nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.03.2020 tarihli ve 2019/60 Esas, 2020/665 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine verilen İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/254 Esas, 2021/224 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.