Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12415 E. 2024/4010 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/12415
Karar No
2024/4010
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

SAYISI : 2022/472 E., 2022/580 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Birecik Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2010 tarihli ve 2010/414 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, şikâyetçiye ait evin terasından güvercin çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2011 tarihli ve 2010/288 Esas, 2011/460 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 10.05.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3.Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2014 tarihli ve 2013/433 Esas, 2014/7 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay ( Kapatılan) 17. Ceza Dairesi'nin 12.09.2017 tarih 2015/20936 Esas, 2017/9612 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5.Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2018/194 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 6.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 20.04.2022 tarih 2022/2783 Esas, 2022/7916 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlıktan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7.Birecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/472 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/3, 168/1, 62, 50. maddeleri uyarınca 3.100,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Şikâyetçinin 02.03.2010 günü gece saat 23:30 civarında evinde oturmakta iken, terastan sesler gelmesi üzerine durumdan şüphelenerek yukarı çıktığı, terasta 3 şahıs ile karşılaştığı ve şahıslardan ikisinin kaçarak uzaklaştığı, ancak temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Abdullah'ı yakaladığı ve suça sürüklenen çocuk Abdullah'ın ifadesi neticesinde suça sürüklenen çocuk ...'in tespit edildiği, 8 adet güvercinin çalındığının anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuğun suçlamaları kabul ettiği, ayrıca soruşturma aşamasında da şikâyetçinin zararını giderdiği, İlk Derece Mahkemesince atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21 inci maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümüde açıklanan nedenlerle, Birecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/472 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/12415, K. 2024/4010, T. 11.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-12415-e-2024-4010-k-0beda2dc5c20