Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12157 E. 2025/14939 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3343 E., 2021/4211 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müdafisi olduğu sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki samimi beyanlarında üzerine atılı suçları işlemediğini, katılan ile .. ilinde ortaklaşa lunapark işi yaptıklarını, bu ortaklıklarının bir süre önce bittiğini, katılanın kendisine borcu olduğunu, katılana ait ikamete, açık olan balkon kapısından girdiğini, miktarını tam olarak bilmediği bozuk paraları alıp girdiği balkon kapısından çıktığını, katılanın evine hiçbir şekilde zarar vermediğini beyan ettiğine, sanığın beyanlarının gerçeğe aykırı olduğunu gösterecek inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak bir delil de bulunmadığına, sanığın beyanlarından, daha fazlasını alma imkanına sahip olmasına rağmen, almadığının anlaşıldığına, bu çerçevede sanığın ikrarının, bir bütün olarak değerlendirmeye alınması gerekirken, yerel mahkemece verilen hükümde ikrarının bölünmüş olduğu ve bu hususun usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğuna, suça konu bozuk paraların ekonomik değeri göz önüne alındığında, sanığa verilen cezaların orantısız olduğuna, TCK'nın 145. maddesinin somut olayda hiçbir şekilde değerlendirilmemiş olmasının da, usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğuna, belirtmiş olduğu hususlar çerçevesinde sanığın üzerine atılı suçtan dolayı beraatine karar verilmesi gerekirken, cezalandırılmasının hatalı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ayancık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.