Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11984 E. 2026/6937 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11984
Karar No
2026/6937
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2714 E., 2023/143 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, ''Sanığın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek suça konu para ile aracı satın aldığına, sanığın diğer sanıklarla iştirak halinde olduğuna dair somut, inandırıcı ve şüpheden uzak delillerin mevcut olduğuna, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirme ile sanığın beraatine karar verilmesinin yasa ve usule aykırılık teşkil ettiğine, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun o aracı almaya yeterli olup olmadığının araştırılması gerektiğine, suçun gerçekleştiği saat dilimi ve aracın satın alım işlemlerinin tamamlandığı saat dilimi incelendiğinde bu suçtan elde edilen para ile aracın satın alındığının açıkça ortada olduğuna, hırsızlık konusu paranın önem ve değeri gözetilerek sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozularak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesine ve vekalet ücretinin tüm sanıklar üzerine ayrı ayrı bırakılmasına karar verilmesine '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihi itibarıyla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 151/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katlan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11984, K. 2026/6937, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-11984-e-2026-6937-k-7d8c41d8f282