Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10795 E. 2023/1222 K.

T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3483 E., 2022/2698 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2022 tarihli ve 202/47022 Esas numaralı iddianamesi ile; sanıklar ..., ... ve ...'ın, olay günü gece vakti katılana ait aracın sol arka kapı camını kırdıktan sonra hayalet gösterge ile konsolu çalmak suretiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/560 Esas, 2022/867 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h-f, 143/1, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 12 yıl ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve sanıklar hakkında hak yoksunluklarına; ayrıca aynı Kanun'un 58. maddesi gereği sanık ... hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile sanıklar ... ile ...'ın tutukluluk hallerinin devamına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/3483 Esas, 2022/2698 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ile sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde; sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararlarının somut delil olmaması dikkate alınarak bozulması gerektiğini ve sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının yerinde olmadığını; sanık ... temyiz dilekçesinde; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini; sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde; sanığın cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmişlerdir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. İlk derece mahkemesince; PTS kayıtları ve GPS kayıtları çakıştırmasında, 34 BCV 118 plakalı aracın plakasının 34 KM 4982 plaka şeklinde değiştirildiğinin ve aracın hırsızlık yapılan yerden sinyal verdiğinin tespit edildiği, sanıklardan Mertcan ve Enes'in savunmalarının aksi nitelikte kamera görüntülerinin bulunduğu, sanık ...'in görüntülerdeki kişinin kendisi olduğu yönünde tüm aşamalarda ikrarının olduğu, yine mahkemece alınan HTS kayıtlarında Mert Can'ın telefonunun suç saatinde katılanın aracının bulunduğu yerden sinyal verdiği ve aynı şekilde GPS kayıtlarının da burayı konum olarak gösterdiği, Sanık ...'ın kullandığı telefonun ise 06.47 sularındaki sinyal kayıtlarının GPS kayıtları ve sanık ...'ın HTS-BAZ kayıtları ile çakıştığı, her iki sanığın birlikte bulunduklarının sabit olduğu; sanık ...'in ise söz konusu araçta olduğunun petroldeki kamera görüntüleri ve bu görüntülerin savcılık sorgusunda inkâr edilmemesi ile diğer sanık savunmaları ve kamera görüntüleri ile tespit edildiği anlaşıldığından; tüm sanıklar açısından kiralanan 34 BCV 118 plakalı aracın plakasının 34 KM 4982 plaka şeklinde değiştirilip bu araç ile katılanın aracındaki hayalet göstergeyi camı kırarak aldıkları kabulüyle sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir. 2. Katılan aşamalarda; 28.03.2022 günü saat 00.30 sıralarında kapılarını kilitleyerek park ettiği 54 YS 953 plakalı aracın camının kırıldığını ve gösterge panelinin çalındığını aynı gün sabah 08.00 sıralarında fark ettiğini ve şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir. 3. 28.03.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu ile; katılana ait aracın sol arka kapı camının kırılmış olduğu ve hız gösterge panelinin yerinde olmadığı belirlenmiştir. 4. 10.04.2022 tarihli CD inceleme, GPS döküm ve tespit tutanağına göre; katılana ait araçtan hırsızlık eyleminin de dahil olduğu 21.03.2022, 25.03.2022 ve 28.03.2022 tarihlerinde gerçekleşen toplam 15 araçtan hırsızlık suçunun beyaz Clio marka bir aracı kullanan şüpheliler tarafından işlendiği, suçta kullanılan aracın üzerinde çalıntı plaka takılı vaziyette PTS geçişinin tespit edildiği, gerçek plakasının 34 BCV 118 olduğunun belirlendiği, söz konusu aracın olay günü temyiz dışı sanık ...'ın annesi Parvana Kıraç adına kiralandığı, GPS dökümünden de olay günü saat 02.55- 02.59 arası olay mahallinde bulunduğu anlaşılmış; aracın yakıt aldığı petrol istasyonları araştırıldığında ise; kamera görüntülerine göre 28.03.2014 saat 00.04 sıralarında araç içerisinde görünen şahsın ...; 28.03.2014 saat 08.00 sıralarında araç içerisinde görünen şahısların ise ... ile temyiz dışı sanık ... olduğu tespit edilmiştir. 5. 27.09.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre; suçta kullanılan aracın suç tarihinde saat 02.55 ile 02.59 arasında olay mahallinde bulunduğu, temyiz dışı sanık ... tarafından kullanılan telefonun saat 03.06'da aracın bulunduğu yerden sinyal verdiği, sanık ... tarafından kullanılan telefon numarasının 00.48 ile 06.47 arası sinyal bilgisinin bulunmadığı; ancak öncesi ve sonrasındaki kullanımların temyiz dışı sanık ...'ın telefonu ve suçta kullanılan aracın sinyal bilgileri ile çakıştığı; ayrıca olay günü sabahında saat 07.59 sıralarında Mert Can'ın telefonunun sinyal bilgisinin de araca ait GPS kaydı ile örtüştüğü belirlenmiştir. 6. Sanık ... soruşturma aşamasında; kamera görüntülerinde bahsi geçen araçta olduğunun görülmesinin nedeninin temyiz dışı sanık ... ile yakıt alması olduğunu, olay günü aracı sanık ...'e teslim ettikten sonra ikametine saat 01.00 sıralarında gittiğini ve saat 11.00'e kadar ikametinde bulunduğunu; kovuşturma aşamasında ise; olay günü sabah 06.47'de işe gittiğini, sabah saatlerinde petrol istasyonunda bulunmadığını, kendisinin üzerinde çıktığı için kullandığını kabul ettiği telefonunun temyiz dışı sanık ... ile olay günü aynı yerden sinyal verme sebebini bilmediğini; sanık ... soruşturma aşamasında; temyiz dışı sanık ...'ı tanıdığını, fakat hiç yüz yüze gelmediğini, sanık ...'i tanımadığını, olay günü iş için Kaynarca'da bulunduğunu, Mert Can'ın kendisinin araç aldığına dair anlatımlarını kabul etmediğini, Petrol ofisinde Mert Can ile birlikte iken kameralara yansımış olan görüntülerine açıklık getiremeyeceğini; kovuşturma aşamasında ise görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını savunmuş; her iki sanık da üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir. 7. Temyiz dışı sanık ...; 21.03.2022 ve 28.03.2022 arası kiralanan üç aracın kendisi tarafından kiralandığını, 28.03.2022 günü kiraladığı aracı sanık ...'e teslim ettiğini, olay günü saat 00.04 sıralarındaki görüntülere yansıyan kişilerin kendisi ile sanıklar Eren ve Enes olduğunu, sabah saatlerindeki görüntülerde ise kendisi ile sanık ...'in bulunduğunu beyan etmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri yapılan hususlar dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntıları belirtilen tutanak ve bilirkişi raporları, sanıkların aşamalardaki kendi içlerinde ve birbirleri ile çelişir nitelikteki dosya kapsamına uygun olmayan savunmaları ve temyiz dışı sanık ...'ın aşamalardaki anlatımları karşısında; sanıklar bakımından atılı suçun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemesi nedeniyle sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış; hüküm fıkrasında sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilâm yazılırken, söz konusu ilâmı veren mahkeme adının "İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine "İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesi" olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. V. KARAR A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/3483 Esas, 2022/2698 Karar sayılı kararında sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.