Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10766 E. 2025/16472 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/97 E., 2022/405 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 312. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezaların türleri ve sürelerine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; I. Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.12.2021 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanıkların neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanıklar hakkında tayin olunan cezaların 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 2 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, 2. Sanıkların kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapılırken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ''Ancak; sanığın Mahkememizin 22/03/2016 tarihli 2016/156-2016/283 E-K sayılı kararı ile atılı suçtan neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, hükme karşı sanık aleyhine temyiz talebinde bulunulmadığı ve bu sebeple sonuç ceza miktarı açısından sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, sanığın NETİCETEN 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, '' bentlerinin çıkarılarak yerlerine "... 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan 4 yıl hapis cezasının 2 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.