Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9855 E. 2024/13354 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9855
- Karar No
- 2024/13354
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/23 E., 2021/624 K. ŞİKÂYETÇİ : Ebru Seçen SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Avukat ...'ın, sadece sanık ...'ın vekâletnameli avukatı olması karşısında temyiz isteminin sadece sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında sanıkların zararı karşılama iradelerine rağmen şikâyetçinin zarar talebi olmaması halinde etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğini belirtmesine rağmen hükümde uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasına rağmen anılan maddenin uygulanma koşullarının bulunmaması nedeniyle bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve Ceza Genel Kurulu’nun 2013/152 Esas ve 2016/55 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere mahkemece bir ödeme noktası belirlenmek suretiyle zararı gidermek isteyen sanığa zararı giderme imkanı sunulması gerekirken şikâyetçinin zararının olmadığını beyan etmesini gerekçe gösterilerek mala zarar verme suçu bakımından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/2 maddesi hükmüne göre cezasından ½ oranında indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.