Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9134 E. 2024/15208 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/430 E., 2019/1171 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1)Bozma ilâmına uyulmasına rağmen, bozma üzerine alınan bilirkişi raporunda yalnızca sayaca müdahalenin bulunduğunun tespit edildiği ancak bozmanın gerekleri yerine getirilmeyerek sayaç üzerinde inceleme yapılarak sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilmediği, müdahaleli sayacın ilgili kurumdan bilirkişi marifetiyle incelenmesi suretiyle müdahalenin sayacın doğru ölçüm yapmasını engelleyip engellemediği hususunda ayrıntılı bilirkişi raporu alınarak, sayacın tüketim miktarını doğru ölçtüğünün belirlenmesi hâlinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken belirtilen hususlara dair bir belirlemenin yer almadığı yetersiz bilirkişi raporuna istinaden eksik inceleme ve araştırma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi, 2)Sayaca müdahale neticesinde tüketim miktarının belirlenmesinin engellendiğinin tespiti yani sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin anlaşılması hâlinde ise; 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 163/3 ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması hâlinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, somut olayda da bu açıklamalar ışığında sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamış olması, kovuşturma aşamasında da alınan bilirkişi raporunun sanığa tebliğ ve ihtar edilmemesi karşısında, bilirkişi raporuyla tespit edilecek olan vergili ve cezasız zarar miktarını ödemesi halinde davanın düşmesine karar verileceği ihtarında bulunulması, sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, 3)Sanığın savunması doğrultusunda beyanlarda bulunan tanık ...'un beyanlarına niçin itibar edilmediğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması, Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.