Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5494 E. 2025/6418 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/982 E., 2020/1963 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, temyiz istemlerinin ayrı ayrı reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

I-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan 06.10.2020 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 296/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II-Sanıklar ... ve ... hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından; sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan 28.10.2020 tarihli ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.10.2020 tarihli ve 2020/982 Esas, 2020/1963 sayılı temyiz isteminin reddine dair karar sanık ... müdafiine usulüne uygun olarak 08.11.2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, anılan ek kararın sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ... ile sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.10.2020 tarihli ve 2020/982 Esas, 2020/1963 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz istemlerinin reddine dair 28.10.2020 tarihli ve 2020/982 Esas, 2020/1963 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III-Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan 06.10.2020 tarihli asıl karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine ve hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'nın temyiz isteminin, katılanın zararını karşılamak istediğine, uyuşturucunun etkisinde olduğuna, tekerrür şartlarının oluşmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.