Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5468 E. 2025/5564 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2019/538 E., 2020/599 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesi mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraaat, istinaf başvurusunun reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddi, iade

1. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen istinaf başvurusunun reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/538 Esas, 2020/599 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kesin olmayacak şekilde mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası verilmesine karşın, Bölge Adliye Mahkemesince sehven verilen cezanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikte adlî para cezası olduğundan hereketle, istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararına karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1740 Esas, 2021/63 Karar sayılı karar ile; sanık ... hakkında Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesi 23.10.2018 tarihli ve 2017/117 Esas, 2018/813 Karar sayılı mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın atılı mala zarar verme suçunu işlediği sabit olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a, 303/1-a ve 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, bu kararın tebliği üzerine, herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, Dairemizce inceleme konusu yapılacak bir husus bulunmamakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2. Hükümlü ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sirayet sonucu verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/538 Esas, 2020/599 Karar sayılı kararının hükümlü ...'ın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Hükümlü ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında hükümlü ...'ın 18.02.2019 tarihli istinaf talebinde bulunduğu, Kayseri 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2019 tarihli ek kararı ile istinaf başvurunun reddedildiği, bu kararın hükümlüye 08.03.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, hükümlünün istinaf başvurusunun reddi kararına karşı istinaf talebinde bulunmadığı, yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2019/538 Esas, 2020/599 Karar sayılı kararı ile, inceleme dışı sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak daha az bir cezayı gerektiren mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, aynı suçu işleyen ve süresinde istinaf talebinde bulunmayan hükümlü ...'a da sirayet ettirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, önceki karar hakkında istinaf talebinde bulunmayan veya istinaf talebi reddedilen hükümlünün sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında; sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığından, hükümlünün temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, 3. Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri gereğince 9 yıl hapis cezasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e gereğince beraatine hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin tarafına vekâlet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan sınırlı incelemede; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, yukarıda belirtildiği şekilde mala zarar verme suçu da dahil olmak üzere üzerine atılı tüm suçlardan beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 3.400,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.