Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/539 E. 2025/11362 K. – Bilişim Sistemler

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/873 E., 2018/1309 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması (suç vasfı değişikliği ile) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f-son, 52/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 9.983,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, ancak istinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulduğundan 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca yeniden verilecek hüküm, önceki hükümde belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sonuç olarak sanığın 3 yıl 4 ay hapis ve 9.083,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, "yüzyüzelik ilkesi" nin ihlâl edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, tekerrüre esas alınan ilâmında yaş küçüklüğüne dair indirim yapıldığından tekerrür şartlarının oluşmadığına, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında bulunan mahkûmiyet hükümlerinden 29.04.2014 kesinleşme tarihli ve 28.04.2016 tarihinde infaz edilmiş olan Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2014 tarihli, 2011/555 Esas ve 2014/108 Karar sayılı hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği hâlde, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olması nedeniyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmayan (ve aleyhe değiştirmeme ilkesi de gözetilmeksizin daha ağır hükümlülük içeren) Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin (15.10.2015 kesinleşme tarihli) 13.05.2010 tarihli, 2010/52 Esas ve 2010/168 Karar sayılı nitelikli yağma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğüne ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması, 2-Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis ve 9.983,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, adlî para cezasının miktarında İlk Derece Mahkemesi kararının aksine maddi hata da yapılmak suretiyle 3 yıl 4 ay hapis ve 9.083,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (3) numaralı paragrafında yer alan "...sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı tutularak netice olarak 3 YIL 4 AY HAPİS ve 9.083,00 TL ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin çıkarılarak yerine, "...ve atıfet kuralı gözetilerek sanığın cezasının 3 YIL 4 AY HAPİS ve 9.983,00 TL ADLÎ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA," ibarelerinin yazılmasına; hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili (6) numaralı paragrafın çıkarılarak, yerine "Sanık hakkında 29.04.2014 kesinleşme tarihli ve 28.04.2016 tarihinde infaz edilmiş olan Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2014 tarihli, 2011/555 Esas ve 2014/108 Karar sayılı hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 5. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.