Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5360 E. 2025/5548 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2019/2662 E., 2020/907 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c ve 62. maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nın istinaf talepleri üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraat kararlarının verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu (katılan vekilinin yokluğunda verilen hükmün adlî tatil içerisinde 22.07.2020 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 331/1-4. maddeleri gereğince temyiz süresinin işlemeyeceğinden ve adlî tatilin bittiği günden itibaren 3 gün uzatılmış sayılacağından, katılan vekili tarafından 03.09.2020 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu), 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "tanık ...'in beyanının tek başına ölçüt alınarak katılanın rızası olduğu kabulünün hukukî ve maddî gerçeklerle örtüşmediğine, dosya kapsamında sanıkların dolaylı olarak ikrarları bulunduğuna, sanıkların beyanları arasında çelişki bulunduğuna ve zarar verici fiilin varlığını ortaya koyan rapor ve tespitlerin bulunduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.