Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5149 E. 2025/5700 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1446 E., 2020/75 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılarak sanıkların yeniden mahkûmiyetlerine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 142/2-h, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın istinaf talepleri üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında koşulları oluştuğu hâlde lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik ve yetersiz inceleme sonucu karar verildiğine, kararda savunmaya yer verilmediğine, gerekçenin adil yargılanma hakkı ile ilgili evrensel hukuk kurallarına uymadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun gece işlendiğinden bahisle yapılan artırım oranının fazla olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin koşulları oluştuğu hâlde uygulanmadığına, sanığın sabıkasının dahi bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılarak sanıkların yeniden mahkûmiyetlerine dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.