Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4929 E. 2025/6032 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4929
Karar No
2025/6032
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2550 E., 2020/69 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesince mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince hükmün kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen beraat kararlarının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 116/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, şikâyetçilerin soyut beyanlarından başka somut delil bulunmadığına, tekerlik izlerine ilişkin alınan uzmanlık raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, sanık ile şikâyetçi arasındaki görüşmelere ilişkin iletişimin tespiti yoluna gidilmediğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin gerekçenin yerinde olmadığına, mahkûmiyet kararının kaldırılmasını talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bayındır Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4929, K. 2025/6032, T. 10.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-4929-e-2025-6032-k-21c387b77a4e