Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4153 E. 2025/5708 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2230 E, 2019/2588 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen düşme kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 141. maddesinde düzenlenen suçun şikâyete tabi olduğu ve şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği anlaşılmakla, hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesinin dikkate alınmadığına, hakkında uzlaşma hükümlerinin ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen düşme kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.