Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2612 E. 2025/4540 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/4138 E., 2019/2348 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiin temyiz isteminin, hükmün gerekçesiz olduğuna, sanığın suçu işlemediği savunmasının tanıklarca desteklendiğine, görüntüdeki sanığın elindeki yağın memleketinden getirmiş olduğu ve markete ait olmadığına, bilirkişi raporunun usulüne uygun düzenlenmediğine, malın değeri konusunda araştırma yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Dosya arasında bulunan 13.12.2017 tarihli CD izleme tutanağı ve 30.05.2018 tarihli bilirkişi raporunda 23.11.2017 tarihli eylemin sanık tarafından kamera saatine göre 20.18'de gerçekleştirildiği, yine 27.11.2017 tarihli eylemin de saat 19.11'de gerçekleştiği, UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.43'te başladığının anlaşılması karşısında; atılı suçun gece vakti işlendiği belirlenerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi gereğince verilen cezalarda artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2008 tarihli ve 2007/181 Esas, 2008/713 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak; tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, yeni kurulacak hükümde 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.