Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2190 E. 2025/4713 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2190
Karar No
2025/4713
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/558 E., 2021/2892 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın, somut delil bulunmadığına, yeterli ve somut delil bulunmadığına, olaya ilişkin tanık olmadığına ve atılı suçu işlemediğine, ilişkin belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli 2018/250 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 52, 51. maddeleri uyarınca erteli 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasına karar verildiği, bu hükmün O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından uzlaştırma işlemi yapılmadığı gerekçesiyle sanığın lehine istinaf edildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 25.02.2021 gün 2020/1560 Esas, 2021/579 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği, bozma kararına karşı Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/A maddesi kapsamında itiraz yoluna başvuruda bulunduğu olayda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen bozma kararı kesin nitelikte bir karar olmayıp, bozma kararına karşı bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi kapsamında itiraz yoluna başvurulamayacağından, itiraz sonrası İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 18.11.2021 tarihli 2021/558 Esas, 2021/2892 Karar sayılı verilen mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 25.02.2021 gün 2020/1560 Esas, 2021/579 Karar sayılı ilâmı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-f bendi uyarınca verilen bozma kararına uyularak hukuka aykırılığın İlk Derece Mahkemesince giderilerek yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/2190, K. 2025/4713, T. 17.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-2190-e-2025-4713-k-cfc5f59f3a6a