Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2315 E. 2025/4318 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/810 E., 2019/1699 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin delil olmadığı, HTS kayıtları delil teşkil etmediği, sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanığın aşamalarda değişen beyanları, bu beyanların dosya içerisindeki delillerle doğrulanmaması, HTS kayıtlarına göre suça konu telefonun suç tarihinde ve ilk kez sanık tarafından kullanılması, tanık anlatımları, sanığın beyanlarında telefonun çalındığı okula ve okuldaki kişilere ilişkin hiç bir savunmasının olmaması, telefonun çalındığı yerin kamera kaydının görüş alanında olmaması ve tüm dosya kapsamı itibarıyla; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle tebliğnamede bu yönden istenen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Şikâyetçilerin 19.06.2019 tarihli celsede ki beyanlarında sanığın babası tarafından zararlarının karşılandığını, şikâyetçi olmadıklarını, zararlarının kalmadığını beyan etmeleri karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Suç tarihinin karar başlığında 09.05.2017 yerine 09.09.2017 olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.