Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14721 E. 2025/9529 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1043 E., 2022/1599 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2015/492 Esas, 2019/562 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/153 Esas, 2021/304 Karar sayılı kararı ile "..Karar tarihi itibariyle başka suçtan aynı yargı çevresindeki Kapalı CİK'de hükümlü olan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın duruşmaya getirtilmeyerek veya SEGBİS ile bağlantı kurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkı kısıtlanarak aynı Yasanın 289/1- e maddesine muhalefet edilmesi, sanığın adli sicil kaydına esas ikinci kez tekerrür uygulaması olan ilamların içinde en hafifi tekerrüre esas alınarak, tekerrüre esas alınan bu ilamının içeriği itibariyle 5237 sayılı TCK. m. 58. uyarınca ikinci kez mükerrirliğine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;," gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi hâlinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanmayacağı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/153 Esas, 2021/304 Karar sayılı kararı, bozma üzerine Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/517 Esas, 2021/916 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, gerektiğinde duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.