Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14645 E. 2022/21723 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, hakaret, tehdit, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... müdafiinin 09/06/2016 tarihli temyiz süre tutum dilekçesi ile sunduğu temyiz isteminin, sanık ... hakkında katılan sanıklar ... (1977 dğ) ve ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri, katılan sanık ...’e (1977 dğ) yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ve tehdit suçundan verilen beraat kararı ile katılan sanık ...’e yönelik tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu; sanık ...’nin temyiz isteminin, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu; sanıklar ... (1977 dğ) ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, diğer sanık ... hakkında, katılan sanık ...’e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararları ile katılan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan tüm mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu; katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin, sanıklar ..., ... (1977 dğ), ... (1989 dğ), ... ve ... hakkında, katılan ...’e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararları ile anılan 5 sanık hakkında katılanlar Şahizer ve Selime’ye yönelik kurulan tüm mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanık ... hakkında katılan sanıklar ... (1977 dğ) ve ...’ye yönelik tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Sanık müdafiinin, sanık hakkında verilen beraat kararlarını temyizde hukuki menfaatinin bulunmadığı ve gerekçeye yönelik de herhangi bir temyiz itirazı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ve tehdit suçundan verilen beraat kararına ilişkin katılan sanık ... (1977 dğ) müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1, 106/1-1.cümle maddelerinde tanımlanan hakaret ve tehdit suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 15/05/2014 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, III- Katılan sanık ... (1977 dğ) hakkında, katılanlar ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçundan, katılan ...’e yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından, katılan ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile katılan ...’e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına; katılan sanık ... ve sanık ... hakkında, katılanlar ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçundan, katılan ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, kasten yaralama suçlarından, katılan ... ve katılan sanık ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile katılan ...’e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına; sanıklar ... (1989 dğ) ve ... hakkında, katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına; sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede; Katılan sanık ... (1977 dğ) hakkında, katılan ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca belirlenen cezadan, haksız tahrik hükümleri uyarınca indirim yapılırken uygulama maddesinin aynı Kanun’un 129/1. maddesi yerine 29. maddesi olarak hatalı gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiş; hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, IV- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/1999 tarihli, 1999/16-24 E-K sayılı kararına konu suçu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Tavşanlı 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/07/2010 tarihli, 2008/636 Esas, 2010/724 Karar sayılı, 04/06/2013 tarihinde kesinleşen silahla kasten yaralama suçundan verilen 4 ay 15 gün hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine Tavşanlı 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/07/2010 tarihli, 2008/636 Esas, 2010/724 Karar sayılı kararına konu silahla kasten yaralama suçundan verilen 4 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının mükerrirliğe esas alınarak, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, V- Katılan sanıklar ... (1977 dğ) ve ... ile sanık ... hakkında, katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçundan; sanık ... (1989 dğ) hakkında, katılanlar ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçundan, katılan ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan; sanık ... hakkında, katılanlar ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçundan, katılan ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ve katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suç tarihinde TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre katılan sanık ... (1977 dğ), katılan sanık ..., sanık ..., sanık ... (1989 dğ) ve sanık ...’nin hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2- Sanıklar ... (1989 dğ) ve ... hakkında, katılan ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanık ...’nün (1989 dğ) suç tarihi itibariyle sabıkasının bulunmadığı, sanık ...’nin adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu, dolayısıyla temyize konu 13/06/2013 suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan bulunmaması nedeni ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan katılanın maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, sanıklar ... (1989 dğ) ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre anılan sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken “zarar karşılanmadığından yasal engel nedeniyle CMK 231'in uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar ... (1977 dğ) ve ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ...’nin ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.