Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14216 E. 2025/1511 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/246 E., 2015/449 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli, hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanık ...'ın yüzüne karşı verilen 06.10.2015 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu; ancak sanığın 08.10.2015 tarihli dilekçesi ile hükmü süresinde temyiz ettiği ve katılan ... Thamn Ep Mercan'ın sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmü 08.10.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, Mahkeme 05.11.2015 tarihli ek kararı ile katılanın temyiz isteminin hükmün kesin olması sebebi ile ret kararı verildiği, ek kararın katılana tebliğ edildiği ancak katılanın ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında hakaret, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c, 151. maddesindeki mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 06.10.2015 olan sanıkların sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Thamn Ep Mercan'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, III- Sanık ... hakkında hakaret, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın karar tarihinden sonra, 10.11.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması, Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.