Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13576 E. 2025/9377 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4868 E., 2021/2033 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararı sanığın ve müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de, kararda sanık ve müdafii yönünden temyiz süresinin, kararın tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu, 25.10.2021 tarihinde tebliğ olunan kararı 07.11.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, ilk derece cumhuriyet savcılarının istinaf taleplerini hasrederek sadece TCK'nın 142/1-e maddesinde temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olmasına rağmen ilk derece mahkemesince 2 yıl hapis olarak belirlenmesi nedeniyle istinaf talebinde bulunduklarına, bu nedenle CMK'nın 273/5. maddesindeki, cumhuriyet savcısına istinaf nedenlerinin gerekçeleriyle birlikte açıkça gösterme yükümlülüğünü getiren hüküm karşısında, başka nedenle istinaf aşamasında sanığın aleyhine hüküm verilemeyeceğine, oysa TCK'nın 35/2. maddesi gereği teşebbüs hükmünün uygulanmaması konusunda bir istinaf talebi olmamasına rağmen, sanık hakkında eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığından, eylemin tamamlandığından bahisle fazla ceza verildiğine, sanığın suça konu olan mazotu kendi hâkimiyet alanına geçiremeden yakalandığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının sabit olduğuna, olay yeri incelemesinde mazot kokusundan bahsedildiğine, uçucu ve kokulu bir akaryakıt olan mazotun bulunduğu yerden, dökülmeksizin de koku yaymasının doğal olduğuna, sanığın pantolonu üzerinde mazot lekeleri görülmüşse de miktar olarak ekonomik bir değeri olmamasının hayatın olağan akışına uygun olduğuna, ekonomik değeri olmayacak miktarda mazotun sarf edilmesi nedeniyle mağdurun kullanımında olmayacağından bahsedilemeyeceğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın katılanın herhangi bir malını çalmamış olması nedeniyle hakkında hırsızlık suçundan dolayı hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın bidonlardan birinin üstüne bastığı için ve bidonlardan birisi devrildiği için üstünün mazot koktuğunu belirtmiş olmasına rağmen, mahkemenin sanığın beyanına itibar etmediğine, katılanın herhangi bir zararı bulunmadığını beyan ettiğine, fakat mahkemece müvekkili aleyhine karar kurulduğuna, müvekkili aleyhine her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmadığına ilişkin olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.