Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13112 E. 2022/19980 K.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Müşteki ...’e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ... ve ...’nin mahkumiyetlerine ilişkin Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli ve 2015/961 E., 2016/206 K. sayılı ilamının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14/09/2022 gün ve 2021/1345 E. ve 2022/14745 K. sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin REDDİNE, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA ve hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise BOZULMASINA karar verildiği, Dairemizce verilen bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2022 gün, 2016/233824 sayılı itirazı ile sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler yönünden “Sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, sanıklara mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma haklarının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin de aynı gerekçeyle bozulmasının gerektiği” gerekçesiyle İTİRAZ KANUN yoluna başvurulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2022 gün, 2016/233824 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 14/09/2022 gün ve 2021/1345 E. ve 2022/14745 K. sayılı kararının sadece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.