Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12377 E. 2025/10153 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2018/2855 E., 2021/725 K. SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında mala zarar verme suçundan Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2018 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesi gereği 4 ay hapis cezası verildiği, bu kararın istinaf edilmesi sonucu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi sonrası Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ek kararıyla hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu ek kararın temyiz edilmemesi nedeniyle mala zarar verme suçundan inceleme yapılamamıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası verildiği, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis, 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, kusurunun olmadığı, sigaraları kim bıraktığını bilmediği, suçu kabul etmediğine yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise somut delil olmadığı, sanığın beyanlarının çelişkili olmadığı, şüphe olduğu, eksik inceleme yapıldığı, cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.