Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11955 E. 2025/8208 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1358 E., 2021/1601 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin verilen kararın hukuk ve usule aykırı olduğuna, davanın esasını teşkil eden "Belge ve İbraname" başlıklı yazılı anlaşma metninde "kiracı ... 'ın eşi ... tarafından, kiralananın anahtarları ...'a teslim edilmiştir" denildiği halde; kiracı Hülya'nın eşi olan sanık ...'in hukuk dışı olarak elinde bulundurduğu yedek anahtarla işyerine habersiz girdiğine ve yine; yazılı anlaşma metninde "Kiracılar, kiralanandaki tüm mallarını eksiksiz olarak teslim almışlardır" denildiği halde; sanık ...'in bu anlaşma tarihinden sonra 21-23 aralık 2018 tarihinde mağdurun izni ve haberi olmaksızın, hukuk dışı olarak elinde bulundurduğu yedek anahtarla içeri girip içerideki katılana ait bir kısım eşyaları çalıp götürdüğüne, bu suretle isnad olunan hırsızlık suçunu işlediğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.