Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11859 E. 2025/14044 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11859
Karar No
2025/14044
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2018/3638 E., 2021/498 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g, 143/1, 62, 58, 116/1-4, 119/1-c, 62 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 6 yıl 3 ay ve 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verildiği, hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar vererek duruşmalı inceleme yaptığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11859, K. 2025/14044, T. 07.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11859-e-2025-14044-k-a54e0918a5bb