Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1079 E. 2025/4229 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1079
Karar No
2025/4229
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1894 E., 2019/1666 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek,Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, temyiz isteminin sanığın suçta kullanılan aracı kiralayıp suç mahalline geldiği ve bu sokakta 7 dakika kadar durduğu GPRS kayıtlarından tespit edilen ve yine olaydan 18 gün sonra aynı şekilde akü hırsızlığı yaparken yakalanan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 10.11.2017 tarihinde katılanın park halinde bıraktığı tırından muhafaza yerindeki bakalit kapağın sökülerek 2 adet akünün çalındığı, suçun faillerinin öncelikle tespit edilemediği, 28.11.2017 tarihinde başka bir ... sebebiyle yakalanan sanığın aracında soruşturması ayrı yürütülen başka şikayetçilere ait akü bulunması sebebiyle sanığın kullandığı ve kiralık olan aracın dosyaya konu suç tarihi GPRS kayıtlarının incelenmesinde, 10.11.2017 gece vakti saat 03:33 sıralarında katılanın ikametinin bulunduğu Çenedağ Caddesine gelip duraklayıp 03:40 sıralarında ayrıldığının tespit edildiği, sanığın suçlamaları kabul etmediği, ilk derece mahkemesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e,143/1,62/1 maddelerince verilen mahkûmiyet kararının Bölge Adliye Mahkemesince bozularak beraat kararı verildiği olayda, sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu HTS kayıtlarının incelenerek suç mahallinde veya yakınlarında bulunup bulunmadığı, kimlerle görüşme yaptığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi; Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/1079, K. 2025/4229, T. 10.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-1079-e-2025-4229-k-f9f2f86f15a5