Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10752 E. 2025/2678 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/457 E., 2021/33 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik araştırma yapıldığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, teşdiden hüküm kurulduğuna, takdiri indirim uygulanmadığına ve sanığın beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1 maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken, 12 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Şikâyetçi ...'ın 28.01.2021 tarihli dilekçesi ile tüm zararının 05.10.2019 tarihinde karşılandığını, ancak eşi olan şikâyetçi ...'ın haberi olmadığını beyan etmesi, sanık müdafiinin de bu hususu temyiz dilekçesinde belirtmesi karşısında şikâyetçiler ... ve ...'ın yeniden dinlenilerek zararlarının giderilip giderilmediğini, giderilmiş ise ne zaman gideriliğinin, kısmi olarak giderilmiş olması halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddelerinin uygulanmasına muvafakatlerinin bulunup bulunmadığının sorularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.