Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10666 E. 2025/7927 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1858 E., 2020/2132 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen beraat kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, sanığın katılanı tanımamakla birlikte katılan ile tanık ...’nın beyanlarının birbirinden farklı olduğuna, 15.000,00 TL’yi, bahçesinde işçiliğini yaptığı ... isimli şahıstan aldığını tanığın doğruladığına, sanığın beraati gerektiğine ilişkin olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, aşamalarda değişen katılan, sanık ve tanık ifadeleri arasındaki çelişki ve tutarsızlıklar göz önününe alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair her tür şüpheden uzak delil bulunmadığından ceza dairesinin mahkûmiyet kararının dosya içeriğine uygun olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gülnar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.