Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10663 E. 2025/7917 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2899 E., 2021/1343 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan ek karara yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesince mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği, katılanın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince hükmün kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 279/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup, temyiz isteminin reddine dair, 29.09.2021 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen beraat kararının katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, sanığın atılı suça konu malları tek başına çalmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın bildirdiği tanığın dinlenmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.