Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10512 E. 2025/6068 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2019/3425 E., 2021/230 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin kurulan mahkûmiyet hükmünün ağır olduğuna, sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın kolluk kuvvetlerince yakalanmasının hemen ardından telefonu kilidini kırdırmak için bıraktığı yeri söylediği, bıraktığı yere gidildiğinde tanık Emrah'ın beyanlarından anlaşıldığı üzere sanığın kilidin kırılmasını istediği ve telefonu birkaç gün sonra alacağını beyan ettiği, telefonun tanıktan teslim alınarak şikâyetçiye sağlam ancak sim kartı eksik olarak teslim edildiği olayda; şikâyetçiden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati olup olmadığı sorulduktan sonra sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 62/1. maddesi ile 1/6 indirilmesi ile cezanın 6 yıl 3 ay olarak belirlenmesi gerekirken 5 yıl 15 ay olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, 3-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca, gerekçeli karar başlığında, sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin yazılması gerekirken yazılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın aynı Kanun'un 283. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.