Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9887 E. 2023/3891 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/916 E., 2016/447 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2014 tarihli ve 2014/852 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; katılanın gündüz vakti evine girerek ortalığı karıştırdığı ancak bir şey alamadan çıkması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-h, 116/4, 32/1 ve 57/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/916 Esas, 2016/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223/3-a, 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ve 57/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz talebi; sanığın sadece konuta izinsiz girdiği ancak hırsızlık kastı olduğuna dair delil olmadığı, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın olay günü saat 22:30 sıralarında katılanın ikametine girdiği ancak herhangi bir şey alamadan evden ayrıldığı sırada katılan tarafından yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı soruşturma aşamasında ikrar etmiştir. 16.09.2014 tarihli Adli Rapor dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.05.2015 olan sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/916 Esas, 2016/447 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/916 Esas, 2016/447 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.