Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9592 E. 2023/4010 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/9592
- Karar No
- 2023/4010
- Karar Tarihi
... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/421 E., 2016/431 K. ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2016 tarihli ve 2016/7879 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında gece vakti şikayetçinin iş yerinin kapı camını kırmak suretiyle içeriye girerek suça konu malları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 116/2-4, 151/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/421 Esas, 2016/431 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 145, 62, 151/1, 62, 116/2-4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 6 ay 20 gün hapis, 3 ay 10 gün hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi kararı temyiz etme iradesinden ibaret olduğu, Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın atılı suçları işlediğine dair beyanı dışında mahkumiyet kurmaya yeterli delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat hükümlerinin kurulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın ikrar içerir savunması, gelen sabıka ilamı, Olay Yeri Görgü Ve Tespit tutanağı, Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı ve dosyadaki diğer tüm tutanaklar, iddia ve tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olmakla sanığın üzerine atılı suçlardan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği, 2. Sanığın soruşturma evresinde alınan beyanında atılı suçları ne şekilde işlediğine dair ayrıntılı beyanda bulunduğu, kovuşturma evresinde alınan beyanında ise olayı hatırlayamadığını pişman olduğunu beyan ettiği, 3. Kolluk görevlilerince düzenlenen Teslim Ve Tesellüm Tutanağının, Takdir-i Kıymet Tutanağının, Olay Yeri Görgü Ve Tespit Tutanağının, 01.06.2016 tarihinde düzenlenen Tutanağın dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın soruşturma evresinde alınan atılı suçları ne şekilde işlediğine ilişkin ayrıntılı ifadesi, yapılan ihbar ile sanığın yakalanma arasındaki kısa zaman dilimi ve yapılan üst aramasında iş yerinde çalınan bozuk paraların elde edilmesi nazara alındığında mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
A. Sanık Hakkında İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın soruşturma evresinde alınan ifadesinde 01.06.2016 tarihinde şikâyetçiye ait... Etli Ekmek isimli iş yerine girerek hırsızlık yaptığını, hırsızlık sonrasında ... Parkına gittiğini bir müddet sonrada kolluk görevlilerinin kendisini yakaladığını beyan ettiği, kolluk görevlilerince 01.06.2016 tarihinde saat 05.15'te düzenlenen tutanakta 01.06.2016 tarihinde saat 03.20 sularında yapılan ihbar üzerine şikâyetçinin iş yerine gidildiğini ve çevrede yapılan araştırma neticesinde sanığın yakalandığının belirtildiği, olay tarihinde UYAP’tan alınan güneş doğuş batış saatlerine göre güneşin 04.26’te doğduğu böylece suçun gece vakti işlendiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâlisuçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 116/4 maddesi uygulandığı halde hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 145. maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “1 yıl 4 ay 20 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 6 ay 20 gün” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, V. KARAR 1. Sanık Hakkında İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/421 Esas, 2016/431 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,
2. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/421 Esas, 2016/431 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.