Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/8409 E. 2023/1139 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/203 E., 2016/489 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.02.2016 tarihli ve 2015/104566 soruşturma numaralı iddianame ile; sanığın gündüz saat 09.45 sıralarında şikâyetçinin iş yerinde bulunan kasadan 320,00 TL para çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/203 Esas, 2016/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 62, 53/1 ve 58/6 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri, parayı çalışmasına karşılık aldığı, verilen hapis cezasının paraya çevrilmesini istediği ve pişman olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın olaydan bir gün önce mağdura ait restaurantta garson olarak çalışmaya başladığı, olay günü 08.07.2015 tarihli CD inceleme tutanağına göre sabah saat 09.45 sıralarında işyerindeki masanın çekmecesinde bulunan 120,00 TL kağıt para ve yaklaşık 200,00 TL metal bozuk parayı alarak iş yerini terk ettiği, mağdurun iş yerine geldiğinde güvenlik kamerası görüntülerinden bu olayı tespit edip şikâyetçi olduğu, sanığın savunmasında atılı suçu kabul ettiği anlaşılmıştır. IV.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/203 Esas, 2016/489 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.