Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21536 E. 2024/18543 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1327 E., 2018/2533 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, onama Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere yönelik itirazın 2018/134 Değişik İş sayılı kararı ile reddedildiği, bu hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar bulunmadığı, temyiz incelemesinin hırsızlık suçu ile sınırlı olarak yapıldığı tespit edilmekle; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan raporda sanık aleyhine tespit yapılmadığına, akıl sağlığı yerinde olmayan diğer sanığın beyanları esas alınmak suretiyle sanığa ceza verildiğine, malın değerinin azlığına ve lehe olan diğer hükümlerin uygulanmadığına, sanığın suçu işlemediğine, dosyada suçun sanık tarafından işlendiğini gösterir delil bulunmadığına ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığın akıl zayıflığı bulunduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 32.maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ançak; 20.02.2015 tarihli jandarma tutanağına göre sanık ...'ın oğlu, diğer sanık ...'ın kardeşi olan ve dosya kapsamında tanık olarak dinlenen ...'ın jandarmayı arayarak çalınan kabloların evin arka tarafında bulunan boş arazide olduğunu beyan etmesi üzerine, arazide yapılan incelemede 3 çuval içinde 150 kg bakır telin bulunduğu tespit edilerek katılan kuruma iade edildiğinin anlaşılması karşısında, katılan kurumdan kısmi iadeye rızalarının olup olmadığı sorulmadan ve sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4 maddesinin uygulanma imkanının olup olmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.